بیماری‌ها, تغذیه, دسته‌بندی نشده, دفع سموم, هورمون

غذاهای اسیدی و قلیایی

هر عنصر زیستی که در طبیعت وجود دارد به عنوان اسیدی یا قلیایی (و احتمالاً خنثی) دسته بندی و با اشل PH سنجیده می شود. مواد غذایی که به طور روزانه مصرف می کنیم نیز هر یک دارای PH مختلف هستد و به نوبه خود روی PH خون و بدن تأثیر می‌گذارند.

بدن ما برای اینکه عملکرد خوبی داشته باشد باید PH آن به طور خفیفی قلیایی باشد. به همین دلیل لازم است که مواد غذایی اسیدی را به خوبی بشناسید تا در مصرف آن ها زیاده روی نکنید.

تأثیر مواد غذایی اسیدی روی بدن

لازم است که مواد غذایی قلیایی به اندازه کافی مصرف شود تا اثرات مواد غذایی اسیدی و همچنین برخی عادت هایی که بدن را اسیدی می کنند و PH آن را کاهش می دهند (مانند پرخوری یا ورزش سنگین) را خنثی کرده و بدن را به تعادل برساند. اگر تغذیه ما صرفاً حاوی مواد غذایی اسیدی باشد و مواد غذایی قلیایی به میزان کافی مصرف نشود، بدن در معرض حالت اسیدیته قرار می گیرد.
حالت اسیدیته بدن باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان و بروز بسیاری از بیماری ها مانند پوکی استخوان، آرتریت، عفونت لثه و غیره می شود. البته نباید فراموش کرد که هیچ ماده غذایی صرفاً خوب یا مضر وجود ندارد و اشاره کردن به مواد غذایی اسیدی یا قلیایی به این معنی نیست که به دلیل مصرف برخی از آن ها از خیر برخی دیگر گذشت. مثل همیشه راز سلامتی در داشتن تغذیه مناسب و حفظ تعادل بین مواد غذایی اسیدی و قلیایی است. چون این دو گروه غذایی برای عملکرد خوب بدن از اهمیت بالایی برخوردارند.

لیست غذاهایی اسیدی و قلیایی عبارتند از:

مواد غذای اسیدی
انواع گوشت های قرمز و سفید، ماهی‌ها و غذاهای دریایی، محصولات لبنی، حبوبات، تمام غلات تصفیه شده، نوشیدنی‌های اسیدی، چای، قهوه، نوشیدنی های الکلی و از دیگر مواد غذایی اسیدی می تواند به قندهای تصفیه شده، مواد غذایی صنعتی، فست فودها، سس خردل، کچاپ و مایونز و همچنین سرکه اشاره کرد.

مواد غذای قلیایی
خیار، انجیل، سیب زمینی، موز، سیب‌های غیرترش، گلابی، هلو، گیلاس، انگورها، هندوانه، خرما و آووکادو جزو میوه های قلیایی هستند. کنجد، بادام و روغن های کلزا، روغن گردو، روغن زیتون، روغن کنجد، روغن آفتاب گردان و روغن کتان نیز جزو دانه‌ها و روغن های قلیایی محسوب می‌شوند. انواع کلم‌ها و سبزیجات نیز از قلیایی کننده‌های قوی می‌باشند.

سلامت مطلوب

رژیم غذایی قلیایی برای اولین بار توسط دکتر ویلیام هوارد تشریح شد. او معتقد بود که تجمع اسید در بدن به ایجاد افزایش وزن، خستگی و بعضی از بیماریهای مزمن کمک می کند. بدن ما شامل حدود 42 لیتر مایع است که حالت طبیعی آن قلیایی است. در حالی که معده ما باید برای گوارش به شدت اسیدی باشد (در حدود pH 1.5–2.5) و Ph مطلوب برای همه مایعات دیگر در بدن ما جهت سلامتی باید حدود 7.4 باشد.

بسیاری از غذاها در رژیم غذایی ما، گوشت، کافئین، الکل و غلات عمل آوری شده، به شدت از اسید تشکیل شده است.
کلیه برای ترشح اسید اضافی از طریق ادرار طراحی شده است، اما دریک رژیم غذایی بی‌ارزش و سرشار از مواد غذایی اسیدی مقدار آن بیش از حد است. سپس بدن برای حفظ حالت قلیایی طبیعی خود تلاش می کند، با گرفتن مواد معدنی مانند کلسیم و منیزیم از استخوانها و سایر نواحی حیاتی بدن تا بتواند اسید بیش از حد را بشکند. نتیجه یک سیستم بیش از حد اسیدی خستگی، بی حالی، میگرن و اغلب وزن بیش از حد است و در نتیجه بدن اسید اضافی را به صورت چربی در بافت های بدن ذخیره می کند.

اگر بدن به هدر دادن مواد معدنی ضروری خود برای شکستن اسید ادامه دهد ، شما دچار کمبود می شوید که هم روی هورمون ها و هم عملکرد مغز تاثیر می گذارد که نتیجه آن می تواند پوکی استخوان، خستگی و بدخلقی باشد.

اصل کلی در رژیم غذایی این است که میوه ها و سبزیجات بدن را قلیایی کرده و موادغذایی حاوی پروتئین مانند انواع گوشت‌ها، حبوبات و غذاهای فراوری شده، آن را اسیدی می کنند . اما پروتئین برای سلامت کلی ضروری است، ولی نیازی به خوردن بیش از حدآن نداریم.
برای حفظ و داشتن بدن سالم ما باید ۸۰ درصد غذاهای قلیایی و ۲۰ درصد از بهترین غذاهای اسیدی را انتخاب و مصرف نماییم.

Related Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *